Leczenie zakażenia układu moczowego
Tagi : badania bakteriologiczne moczu, badania ultrasonograficznego jamy brzysznej, badanie moczu, badanie ogólne moczu, badanie posiewu moczu, bóle brzucha, cewka moczowa, choroby nerek, gorączka, leczenie nawrotów z.u.m., leczenie operacyjne, leczenie owsicy, leczenie stanów zapalnych, leczenie zakażenia układu moczowego, nadciśnienie tętnicze, nefrolog, nefropatia odpływowa, niewłaściwe leczenie z.u.m., obfita podaż płynów, okresowe badanie ciśnienia tętniczego, okresowe bóle głowy, prawidłowe nawyki higieniczne, regularne mikcje, schyłkowa niewydolność nerek, stałe bóle głowy, trudności w koncentracji, upośledzenia czynności nerek, urolog, usg, usg jamy brzusznej, wady anatomiczne, zaburzenia widzenia, zakażenia układu moczowego, zanieczyszczenia, zwalczanie zaparć, zwężenia ujścia zewnętrznego cewki moczowej, złe samopoczucie
Bóle brzucha oraz pojawienie się u dziecka gorączki o nieznanej przyczynie są wskazaniem do wykonania badania ogólnego i posiewu moczu oraz badania ultrasonograficznego (usg) jamy brzusznej. Nawrotowy — często bezobjawowy — charakter zakażenia układu moczowego, szczególnie częsty u dziewczynek, jest wskazaniem do okresowych kontrolnych badań ogólnych i bakteriologicznych moczu przez okres 5 lat po wyleczeniu. Istotne jest postępowanie zapobiegawcze zmniejszające ekspozycję cewki moczowej na zanieczyszczenia, prawidłowe nawyki higieniczne, zwalczanie zaparć, leczenie owsicy, stanów zapalnych okolicy cewki, częste regularne mikcje, obfita podaż płynów. Późne rozpoznanie wady i niewłaściwe leczenie nawrotów z.u.m. mogą prowadzić do powstawania w miąższu nerek zmian bliznowatych (nefropatia odpływowa), będących przyczyną rozwoju nadciśnienia tętniczego i postępującego upośledzenia czynności nerek. U każdego dziecka z zakażeniem układu moczowego należy wykluczyć wady anatomiczne. W przypadku stwierdzenia obecności wstecznych odpływów pęcherzowo-moczowodowych, zwężenia ujścia zewnętrznego cewki moczowej, zastawki cewki tylnej i zalegania moczu po mikcji konieczna jest konsultacja nefrologa i urologa w celu rozważenia możliwości dalszego leczenia zachowawczego lub ustalenia wskazań do podjęcia leczenia operacyjnego. Konsekwencją nie rozpoznanych wcześniej wad i (lub) niewłaściwego leczenia z.u.m. jest m.in. nadciśnienie tętnicze, występujące u 1-5% populacji dziecięcej. Ponieważ początkowy okres nadciśnienia tętniczego może przebiegać bezobjawowo, okresowe badanie ciśnienia tętniczego powinno być standardem w czasie wizyty w gabinecie lekarskim. Okresowe lub stałe bóle głowy, złe samopoczucie, zaburzenia widzenia, trudności w koncentracji, obciążony wywiad rodzinny w kierunku występowania chorób nerek i (lub) nadciśnienia tętniczego powinny być wskazaniem do kontroli ciśnienia tętniczego u dziecka i przeprowadzenia diagnostyki. W większości przypadków chorób nerek można uznać, że wnikliwa obserwacja rodziców i lekarza pierwszego kontaktu oraz wczesne skierowanie dziecka do nefrologa i (lub) urologa mają istotne znaczenie w zapobieganiu powikłaniom, takim jak ciężkie nadciśnienie tętnicze i schyłkowa niewydolność nerek, prowadzącym do szeregu wtórnych zmian chorobowych w pozostałych narządach.
